مجنون توام عشق

قدِ عالم دوستت دارم کمی هم بیشتر

عشق تو با جان من آمیخت کم کم بیشتربر زمین، جاری شود بارانِ نم نم بیشتر باد و گیسویت خراب اندر خرابم کرده اندقدرت تخریب چشمانت از آن هم بیشتر تا طلوع کرده است خورشید رخت در خاطرمگشته ام مشتاق دیدارت ز شبنم بیشتر ای مسیحای نفس هایت شفابخش دلمعطر گیسوی تو از گلهای مریم بیشتر بید مجنونم ، اسیر دست باد سرنوشت می شوم در زیر بار دوری ات خم بیشتر تا که حال شعرهایم اندکی بهتر شودلطف کن بر قلب من بگذار مرهم...