مجنون توام عشق

چشمان تو تلفیقی از آبند و آتش

ای خنده ات از هر چه چشمه بی ریاترگیسوی تو از بید مجنون هم رهاتر چشمان تو تلفیقی از آبند و آتشاز رعد و برق و شعرِ باران با صفاتر رخساره ات پَرچینی از گلهای یاس استبوی نفس های تو از گل دلرباتر باید عبادت کرد در محراب چشمتوقتی که در عشق از خدایانی ،خداتر چون فرش های نخ نما در زیر پایتهر لحظه قلبم گشته بی نقش و نماتر از وصف تو شبهای شعرم پر ستاره هر بیت آن از کهکشان بی انتهاتر جواد مهربان yeklahzedark...