مجنون توام عشق

تا تو می خندی قیامت می شود در خاطرم

ای که چشمت چون بهار و خنده ات اردی بهشتروز خِلقَت، اّحسنُ الخالق تورا چون گل سِرشت آن قدر زیبا رقم زد چهره ماه تو راکآسمانِ شب به پیشِ چشمهایت گشت زشت بس که گل کرده است باغِ شعله در چشمان توگوئیا خورشید را از بذرِ چشمانِ تو کشت تا تو می خندی قیامت می شود در خاطرمبر سرم آوار می گردد بنای سرنوشت کاش می شد داستان زندگی را لحظه ایدر کنار باغِ لبخند شما از سر، نوشت گر برای لحظه ای تقدیر ، بی تو ماندن ...