مجنون توام عشق

از نگاه تو غزل در تب و تاب افتاده استمثل یک بره که در چنگ عقاب افتاده است مثل آن کوخ نشینی که دقیقاً شب عید سیل جاری شده؛ در خانه اش آب افتاده است یا چو آن طفل یتیمی که به یاد پدرش گریه سر داده و آشفته به خواب افتاده است همه چون ذره به معراجِ نگاهت رفتندتا ز خورشیدِ رُخت بندِ نقاب افتاده است همه سرگشته و مدهوش و غزلخوان شده اندتا که در جنگلِ گیسوی تو تاب افتاده است نفست، لطفِ بهارست که بر هر که و...

امشب این شاه دلم رفته به پابوس غزلتا که خدمت بکند بر در کاووس غزل تا که شه گم نکند راه خود ای بانوی عشقبر در کاخ بیاویز تو فانوس غزل چهره ات ناز، لبت عشوه، نگاهت پُر مهرمعنی عشق شمایید به قاموس غزل تو بهشتی که خدا خلق نمودت به زمینزین سبب هم شده مأنوس تو طاووس غزل گر که یکروز نتابد نگهت بر سر شعربی...