با مداد رنگی شعرم بهاری می کشم

با مِدادِ رنگی شعرم بهاری می کشم
بر تن زرد درختان برگ و باری می کشم

در قفس تا گل کند آوازهای بلبلان
یک دریچه رو به سمت لاله زاری می کشم

در درون خوابهای کودکان بی پدر
شانه های مهربان غمگساری می کشم

تا که در یلدای شبهایم بتابد یاد تو
شمس چشمان تو را عینِ اناری می کشم

تا پریشان می شود زلفت به روی چهره ات
بید مجنونی کنار جویباری می کشم

تا که عشقت جاودان باقی بماند در جهان
بر درخت روزگاران یادگاری می کشم

عشق! ای نقاش سحر انگیز بوم خاطرم
تا تو باشی نقش های بی شماری می کشم

#جواد_مهربان

yeklahzedarkenardelambishtarbman@

مجنون توام عشق...